Hvernig Bowen-hreyfing virkar

Hvernig Bowen-hreyfing virkar

Ein af sérkennum Bowen-vinnu er einföld og nákvæm hreyfing sem framkvæmd er á ákveðnum stöðum í vöðvum og bandvef líkamans. Þessi hreyfing er oft kölluð Bowen-hreyfing og er einn af grunnþáttum þeirrar líkamsvinnu sem nálgunin byggir á.

Hreyfingin er framkvæmd með markvissri snertingu þar sem meðferðaraðilinn vinnur yfir vefinn á ákveðinn hátt og skapar þannig skýrt áreiti fyrir líkamann.

Þótt hreyfingin sjálf sé einföld í framkvæmd er hún nákvæm. Hún felst ekki í því að þrýsta djúpt inn í vefina eða teygja þá með miklum krafti, heldur í mildri og markvissri snertingu.

Í bandvefslosun með Bowen nálgun er áhersla lögð á hvernig hreyfingin er framkvæmd og hvernig líkaminn bregst við henni. Þess vegna skiptir ekki aðeins máli hvar hreyfingin er framkvæmd heldur einnig hvernig hún er framkvæmd og hvað meðferðaraðilinn verður var við eftir hana.

Í Bowen-hreyfingu er mikilvægt hvernig snertingin er framkvæmd og tímasett. Hreyfingin er yfirleitt framkvæmd með því að færa húð og undirliggjandi vef létt til hliðar og vinna síðan yfir vefinn með ákveðinni hreyfingu sem skapar skýrt en mild áreiti.

Markmiðið er ekki að breyta vefnum með krafti heldur að gefa líkamanum áreiti sem hann getur brugðist við.

Í mörgum tilvikum er gert hlé á milli hreyfinga. Í bandvefslosun með Bowen nálgun eru þessi hlé þó ekki talin föst regla sem þarf alltaf að fylgja. Þau geta verið notuð þegar meðferðaraðilinn telur gagnlegt að gefa einstaklingnum tíma til að bregðast við og síðan er metið hvað gerist næst.

Í klínísku starfi sjá meðferðaraðilar að líkaminn bregst ekki alltaf við með sama hætti. Svörunin getur verið mismunandi frá einum einstaklingi til annars og jafnframt breyst innan sömu vinnu.

Þess vegna skiptir endurmat máli. Meðferðaraðilinn fylgist með því sem gerist eftir hreyfinguna og notar þær upplýsingar til að ákveða hvort rétt sé að halda áfram, breyta um áherslu eða gera ekki meira í bili.

Einfaldleiki Bowen-hreyfingarinnar er einn af styrkleikum nálgunarinnar. Meðferðaraðilinn reynir ekki að framkvæma margar flóknar aðferðir heldur að vinna með fáar og markvissar hreyfingar og fylgjast síðan með svörun líkamans.

Þetta tengist þeirri grundvallarhugmynd BBN að gera ekki meira en þörf er á. Hreyfingin er verkfæri, en það er matið á því hvar, hvernig og hvenær á að nota hana sem skiptir máli í klínísku starfi.

Þegar Bowen-hreyfing er framkvæmd með næmni og athygli verður hún því ekki aðeins tæknileg snerting heldur hluti af stærra klínísku ferli. Meðferðaraðilinn framkvæmir hreyfingu, fylgist með svöruninni og notar þá svörun til að ákveða næstu skref.

Í þessu samhengi verður Bowen-hreyfingin ekki einangruð aðgerð heldur hluti af nálgun þar sem líkaminn er skoðaður, unnið er markvisst og síðan gefið rými fyrir svörun og endurmat.