Saga Bowen meðferðarinnar

SAGA BOWEN-VINNUNNAR

Upphafið

Sagan af Bowen-vinnunni á rætur sínar að rekja til klínísks starfs ástralska meðferðaraðilans Tom Bowens, sem starfaði í Geelong í Ástralíu. Bowen hóf að þróa vinnu sína á fimmta áratugnum og hélt áfram að þróa hana alla sína starfsævi.

Tom Bowen hafði ekki formlega menntun í heilbrigðisgreinum. Hann þróaði vinnu sína í gegnum klínískt starf og varð með tímanum þekktur fyrir þá líkamsvinnu sem hann framkvæmdi í stofu sinni í Geelong. Umfang starfsemi hans var mikið. Í rannsókn Victorian-stjórnvalda á óhefðbundnum heilbrigðisstarfsgreinum árið 1975 kom fram að hann sinnti um 13.000 meðferðum á ári.

KLÍNÍSKT STARF TOM BOWENS

Tom Bowen starfaði í mjög annasömu klínísku umhverfi í Geelong. Heimildir lýsa mikilli starfsemi og fjölda fólks sem leitaði til hans.

Bowen skildi ekki eftir sig handbók, glósur eða teikningar sem lýstu vinnu hans í formlegu kennsluformi. Þess vegna byggist mikið af þeirri þekkingu sem síðar var miðlað áfram á þeim sem fylgdust með honum og lærðu af honum.

Þetta skiptir máli þegar saga Bowen-vinnunnar er skoðuð. Ekki liggur fyrir ein nákvæm, skrifleg lýsing frá Tom Bowen sjálfum sem skilgreinir hvernig vinnan átti alltaf að vera framkvæmd.

BOWEN-VINNAN VERÐUR ÞEKKT

Á meðan Tom Bowen starfaði í Geelong varð starf hans þekkt meðal þeirra sem leituðu til hans. Orðspor hans breiddist út og fjöldi fólks leitaði til hans vegna ýmissa vandamála.

Bowen kenndi einnig nokkrum einstaklingum vinnu sína. Einn þeirra var Oswald (Ossie) Rentsch, sem hitti Bowen árið 1974 og hóf í kjölfarið að læra af honum.

OSWALD RENTSCH OG SKRÁNING VINNUNNAR

Oswald (Ossie) Rentsch lærði af Tom Bowen í um tvö og hálft ár. Að fenginni heimild frá Bowen skráði Rentsch niður þá vinnu sem hann hafði fylgst með og lært.

Tom Bowen hafði sjálfur ekki sett vinnu sína fram í formlegu, skriflegu kennslukerfi. Skráning Rentsch varð því mikilvægur þáttur í varðveislu þeirrar vinnu sem hann hafði lært hjá Bowen.

Rentsch naut aðstoðar Rene Horwood, ritara Bowens, við skráninguna. Sú skráning varð síðar grundvöllur að kennslu Bowen-vinnunnar.

FRÁ KLÍNÍSKU STARFI YFIR Í KENNSLUKERFI

Eftir andlát Tom Bowens árið 1982 hófu Oswald og Elaine Rentsch að kenna vinnuna áfram. Fyrsta námskeið þeirra var haldið í Perth í Ástralíu árið 1986 og árið 1987 stofnuðu þau Bowen Therapy Academy of Australia.

Með þessari kennslu varð Bowen-vinnan aðgengileg stærri hópi meðferðaraðila og fór smám saman að breiðast út utan Ástralíu.

Með tímanum urðu til mismunandi skólar og kennsluleiðir sem byggðu á vinnu Bowens en settu hana fram með ólíkum hætti.

MISMUNANDI NÁLGANIR INNAN BOWEN-HEFÐARINNAR

Í dag er Bowen-vinna kennd og notuð í mörgum löndum og af fólki með ólíkan faglegan bakgrunn.

Það er einnig mismunandi hvernig vinnan er sett fram í kennslu. Sumar nálganir leggja meiri áherslu á skipulagðar verklagslýsingar, ferla og ákveðna röð hreyfinga. Aðrar leggja meiri áherslu á klínískt mat, líkamslestur og aðlögun að þeim upplýsingum sem koma fram hjá einstaklingnum.

Þessi munur endurspeglar þá þróun sem orðið hefur í kennslu og miðlun Bowen-vinnunnar eftir að hún fór að breiðast út.

FRÁ FÖSTUM FERLUM YFIR Í MARKVISSARI NÁLGUN

Þegar klínísk vinna er færð yfir í kennslukerfi þarf að gera hana skiljanlega og framkvæmanlega fyrir nýja nemendur. Það getur falið í sér að skilgreina hreyfingar, raða þeim upp og setja fram ákveðinn ramma fyrir kennslu.

Slík kerfisvæðing getur verið gagnleg í námi. Hún gerir nemendum kleift að læra grunninn á skipulagðan hátt og byggja upp öryggi í framkvæmd.

Á sama tíma geta meðferðaraðilar þróað eigin klíníska hugsun eftir því sem reynsla þeirra eykst. Þá getur áherslan færst frá því að fylgja eingöngu fyrirfram ákveðnum ferlum yfir í að skoða einstaklinginn, meta það sem kemur fram og velja næstu skref út frá þeim upplýsingum.

Í bandvefslosun með Bowen nálgun leggjum við áherslu á þessa klínísku hlið vinnunnar. Þar er lögð áhersla á einfaldleika, markvisst mat, færri og nákvæmari hreyfingar og að fylgjast með svörun einstaklingsins.

Markmiðið er ekki aðeins að kunna hreyfingarnar heldur einnig að skilja hvenær og hvers vegna skynsamlegt getur verið að nota þær.

BOWEN-VINNA Í DAG

Bowen-vinnan hefur því þróast frá klínísku starfi eins einstaklings í fjölbreytta hefð sem hefur verið skráð, kennd og túlkuð með mismunandi hætti.

Tom Bowen skildi ekki eftir sig formlegt kennslukerfi á skriflegu formi. Þekkingin sem síðar var miðlað áfram byggðist að stórum hluta á því að þeir sem lærðu hjá honum fylgdust með starfi hans og skráðu það.

Þessi saga hjálpar okkur að skilja hvers vegna mismunandi útfærslur Bowen-vinnu eru til í dag. Hún sýnir einnig hvers vegna mikilvægt er að greina á milli þess sem vitað er um klínískt starf Tom Bowens, þess sem síðar var skráð og kerfisbundið, og þeirrar túlkunar sem hefur þróast með tímanum.

Í bandvefslosun með Bowen nálgun byggjum við á þessum sögulega grunni en leggjum jafnframt áherslu á klínískt mat, einfaldleika og aðlögun að einstaklingnum. Hreyfingin er verkfæri, en matið á því hvar, hvernig og hvenær á að nota hana er mikilvægur hluti af nálguninni.